کافه گپ

هو

روزی روزگاری فوتبال...

پرده اول....

قهرمانی لیاقت می خواهد...!

پرونده ی لیگ هشتم هم بسته شد تا ابی های پایتخت با مربی گری امیر قلعه نوعی به قهرمانی برسند و جام را از مشهد با خود به تهران ببرند... و ذوب اهنی که همگان انتظار قهرمانی ان را در این دوره داشتند در اهواز چهار به یک بازی را باختند تا بار دیگر به همگان ثابت شود که قهرمانی شخصیت می خواهد...

ذوب اهن تیم خوب و منسجمی داشت از مدیریت قوی برخوردار بود ابراهیم زاده مربی با دانشی است ولی او و تیم او مرد روزهای بزرگ نیستند و درست در قدم اخر همه چیز را از دست دادند

سرزمین ما سرزمین پدیده ها ست همه این را به خوبی می دانیم امیر قلعه نوعی یکی از این پدیده هاست شاید او ادامه پروینیسم باشد با ادبیات خاص خود بینش و کردارخاص خود او با استقلال به نسبت همیشه خوب کار کرده شاید اگه نمونه خارجی انرا بخواهم مثال بزنم مانند لیپی در دهه نود میلادی با یوونتوس که فقط در این تیم موفق بود و در سایر تیم ها خلاف این را ثابت کرده بود...

قلعه نوعی ( شما بخوانید ژنرال) یک شخصیت کاریزماتیک است حداقل برای طرفداران استقلال... محبوبتی که در بین طرفدار استقلال دارد با هیچ یک از اسطوره های این باشگاه نظیر روشن حجازی چنگیز و ... دیگر قابل مقایسه نیست و ان هم شاید برای لحن و ادبیات به اصلاح جنوب شهری خاص خو است و دارای پیروانی خاص با رابطه مریدی و مرادی .... و با جاه طلبی خاص خود که همیشه می خواهد بهترین باشد و نحوه برخورد جالب او با مخالفان و منتقدان خاص خود....

از همه ی این ها که بگذریم استقلال قهرمان شد حالا باید این سوال را بپرسیم استقلال بر اساس لیاقت خود قهرمان شده یا عدم کفایت ذوب اهن؟

پرده دوم

تاجگذاری مجدد امپراتور افشین اول....

افشین قطبی به سرمربی گری تیم ملی منصوب شد و تمام جامعه ورزش شگفت زده شد چون نام او در بین گزینه های اعلام شده نبود....

انتخاب افشین قطبی به نظر من باید از اول صورت می گرفت ...بعد از برکناری امیر قلعه نوعی اما متاسفانه بر اساس لابی های صورت گرفته نا گاه علی دائی سر مربی شد و بعد هم که شما داستان را بهتر از من می دانید و بعد هم انتخاب حاجی مایلی و تنش هائی که بالا گرفت و ما را یاد سریال مشهور صمد انداخت ( داستان بیانیه های پی در پی و گروهبان قندعلی) و ما حصل تمامی این اتفاقات برگشت این امپراتور محبوب کشور با قلب شیر مخصوص خودش .... در هر حال من با انتخاب قطبی اینده روشنی را برای تیم ملی می بینم ( البته منظورم این سه بازی نیست) امیدوارم که در صورت عدم راهیابی به جام جهانی فدراسیون به قطبی و تیم حرفه ای خود اجازه کار را بدهد

پرده اخر...

در این چند وقت که شاهد عدم ثبات در تیم ملی بودیم پر رنگ ترین نقش را فدراسون فوتبال داشت... به نظر من فدراسون ما تا به حال نتوانسته قاطعیت  از خود نشان بدهد و نگذارد کار به جاهای باریک کشیده شود در اخر می توان اروز کنم که فدراسیون فوتبال استقلال داشته باشد.. منظور عدم دخالت سیاسیون در کار فدراسیون است

زیاده عرضی نیست